نگاهى به علم در حال پيشرفت توسط دو بخش درمان و پژوهش.
روانكاوى طبق تعريف لغتنامه روش درك پديدههاى روانى و اختلالات احساسى است. روانكاوى درمان از طریق گفتگو ناميده شده است. بخش درمان جلساتى را شامل مىشود كه در طول اين جلسات بيمار تشويق شده است تا درباره تجارب شخصىاش مانند احساسات، تخيلات، روابط، دوران بچگى، والدين و خواهربرادرها، روياها و غيره آزادانه صحبت كند. بازى در كودكان روش بيان مىباشد تا هنگامى كه بزرگتر شوند و بتوانند آزادانهترصحبت كنند.
روانكاوى علمى در حال پيشرفت ديده مىشود كه از دو جزء درمان و تحقيق تشكيل شده است. روانكاوى تلاش دارد تا دنياى روانشناختى درون انسان را درك كند؛ اينكه مردم چه مىكنند(رفتار) و اينكه چرا چنين مىكنند(انگيزه). اين رشته به وسيله زيگموند فرويد در اواخر دهه١٨٠٠ ميلادى و اوايل دهه ١۹٠٠ ميلادى شروع شد.
از آن زمان، علم روانكاوى به طرز چشمگيرى پيشرفت و تغيير كرده است كه منجر به فهم پيچيدهترى از دنياى روانشناختى انسان و تلفيق روزافزون با نوروبيولوژى كنونى شده است. افراد مهم در اين جريان عبارتند از: آنا فرويد، ملانى كلاين، ساندور فرنزى، رنه اشپيتز، دونالد وينيكات، هاينز كوهوت، مارگارت ماهلر، سيلوان تامكينز و دانيل استرن.
“روانكاوى كودك” چيست؟ روانكاوى كودك شكلى از درمان و تحقيق است كه از بازى كودكان براى كمك به آنها در مشكلاتشان استفاده مىكند. هدف كمك به كودكان والدينشان مىباشد تا احساسات و رفتار خود را بفهمند و دوباره در مسير درست پيشرفت قرار گيرند. هرچه كودك بزرگتر مىشود و به سمت و سوى نوجوانى پيش مىرود، درمان شامل بازى كمتر و صحبت بيشتر مىباشد. كار با والدين بخش مهم تجزيه و تحليل كودك و نوجوان است.
تقريباً تمامى صحبت درمانىها از روانكاوى مشتق مىشوند مانند: روان درمانى فردى، خانواده درمانى، مشاوره، درمان رفتارى شناختى (CBT)، گروه درمانى و غيره.علاوه بر اين، پيشرفتهاى بسيار مهم در درك رشد نوزاد و كودك در ابتدا از مطالعه روانكاوى كودكان و نوجوانان پديد آمد.
از منظر درمانى، روانكاوى بايد سه تا پنج جلسه در هفته با وجود بيمارانى كه اغلب روى مبل دراز كشيدهاند در حالى كه صحبت مىكنند، برگزار شود. در روانكاوى كودك كه مىتواند در كودكان دو يا سه سال مفيد واقع شود، روانكاو با كودك بازى و صحبت مىكند. همانطور كه كودك بزرگتر مىشود، صحبت بيشتر و بازى كردن كمتر مىشود. واژه رواندرمانى به طور معمول به درمانی از طریق گفتگو اطلاق مىشود كه يك تا دو جلسه در هفته درحالىكه بيمارنشسته است، صورت مىگيرد.
سازمانهاى روانكاوى زيادى در سرتاسر جهان وجود دارند كه مهمترين آنها انجمن بينالمللى روانكاوى، انجمن روانكاوى كودك و در آمريكا، انجمن روانكاوى آمريكاست.
هدف روانكاوى و رواندرمانى كمك به تسكين رنج درمانجویان، كمك به مردم در اصلاح و بازسازى زندگى خود و برگشت به مسير پيشرفت است. برخلاف نظر عموم، تحقيقات زيادى وجود دارد كه تأثير روانكاوى و رواندرمانى را اثبات مىكند و تعدادى از اين مطالعات و خلاصهها در زير آمده است.
منابع
Galatzer-Levy R et al. (2000). Does Psychoanalysis Work? New Haven: Yale University Press.
Leichsenring F, Rabung S (2008). The effectiveness of long-term psychodynamic psychotherapy: A meta-analysis. JAMA 300:1551-1565.
Roth A, Fongagy P (2005). What Works For Whom? A Critical Review of Psychotherapy Research (Second Edition). New York: Guilford.
